زیباترینی

وقتی حواست هست

فقط زیبایی

حالاحواست هست...؟

قصه تعریف کردن فقط برای آدمای افلیج خوبه،آدمای سالم سربه هوان!گاهی وقتا اشیا رو یه جوروگاهی وقتا هم یه جور دیگه می بینن.وقتی ساعتی رو با اونا قدم می زنی و سمت راستت هستن،بعید نیست که یهو از سمت چپ جوابتوبدن.فقط به خاطر اینکه در اون لحظه یادشون اومده که اینجور جواب دادن، مؤدبانه و نشانه ظرافت رفتاره.اما کنار یه آدم معلول از این بابت هیچ ترسی نداری چون بی تحرکیش اونو شبیه به اشیایی می کنه که واقعا با اونا ارتباط صمیمانه وقلبی داره واون به اصطلاح تبدیل به چیز برتر دیگه ای می شه،چیزی که نه فقط با سکوتش گوش فرا می ده،بلکه با حرفای آهسته وکلام اندکش واحساس ظریف ومحترمانه اش سراپا گوشه...

(راینرماریاریلکه)

هیچی ساده نیست؛هیچی!

فکر کن با یه نفردر سواری یا اتاقی هستی،می خواهی چیزی به او بگویی یا ابراز علاقه کنی؛ولی می

ترسی. می ترسی چیزی را از دست بدهی،یا طرف ضعیف تر شوی...

حالا بزرگیم و آدما رو بیشتر از اونی می شناسیم که باز بتونیم دوستشون داشته باشیم....